Derya Beyatlı yazdı: Yüreğinize sağlık çocuklar!

Yüreğinize sağlık çocuklar!

Derya BEYATLI

Ayaklarımız ile tempo tutuyoruz salonunun zemininde, bildiğimiz ezgiler bunlar.

Çocukluğumuzun 23 Nisan etkinliklerinin olmazsa olmazı folklör oyunlarımız. İlk

gençlik yıllarımızda arkadaşlarımız ile bir araya gelebilmek için bulduğumuz en

güzel bahane, dans çalışmaları! İlk flört girişimleri kimimizin, bir mendilin iki

ucunda atan ürkek kalp atışları, nefesimizi tutarak izlediğimiz orak oyunları.

Hepimizi farklı anılara sürüklüyor müzik, yaşadığımız nostalji duygusu ise ortak.

Karşılama dansı oynuyor ekranda gençler. Bir Kıbrıslı Türk, bir Kıbrıslı Rum

dizilmişler, ortak danslarını sergiliyorlar Krakow’da kurulmuş bir sahnede.

Festivale Kıbrıs’tan iki örgüt olarak katılmışlar, kuzeyi, güneyi, tüm bayrakları,

yeşilhattı, kafalardaki sınırları bertaraf etmiş bu çocuklar. Kıbrıs olarak prova

yapmış, Kıbrıs olarak dans etmiş, ortak kültürlerini, ortak müziklerini, figürlerini

sergilemişler. Kıbrıs olarak alkış toplamışlar, gururlanmış aileleri onlarla.

Bu sorunu çözeceksek, ortak kültüre ihtiyacımız olacak diye açıyor ‘Karşılama

Belgeseli’ gösterim gecesini, Kıbrıs Ticaret ve Sanayi Odası temsilcisi. Kıbrıs Türk

Ticaret Odası yetkilisi ekliyor, bu kültürü hatırlamalıyız. İki Ticaret odası işbirliği

örneklerini sergilemeye, çoğaltmaya çalışıyorlar. Gözterim gecesine bir Kıbrıslı

Rum işinsanı Kıbrıslı Türk stajeri ile birlikte katılıyor.

FOLK-DER ve Kontea Mirası Derneği’nin 26 aylık birlikte çalışma macerasının

öyküsünü dinliyoruz hep birlikte. ‘Hiç Kıbrıslı Türk görmemiştim neye

benzediklerini bilmiyordum’ diyor bir Kıbrıslı Rum genç. Ailesi kuzeye geçmesine

izin vermemiş hiç, yaşadığı köye gelen Kıbrıslı Türk ise pek yok. Projenin hayat

bulması ile birbirlerinin salonlarında dans provaları yapmaya başlıyor iki dernek

üyeleri, karşılıklı evlerini ziyaret ediyorlar. Üç günlük Krakow gezisi sonrası

ağlayarak ayrılıyorlar.

Kıbrıslı Türk bir dansçı ‘Rumca biliyormuşum gibi konuşulanları anladığımı

hissediyordum, konuşanın vücud dilini okuyordum. Birbirimize o kadar çok

benziyoruz ki’ diyor. Farklı figürleri, dansa farklı yaklaşımları olduğunu anlatıyor

bir başka katılımcı, ‘Birbirimizden çok şey öğrendik, ortak kültürümüzü birlikte

yeniden harmanladık!’

Krakow, en büyük yahudi toplama kamplarından olan Auschwitz’in yakınlarında

bulunan bir şehir. Tüm güzelliğine rağmen, bana hep savaşı, yıkımı, kötülüğü

çağrıştırıp durmuş yıllardır. Bu kez, barışa, dostluğa, ortak şarkılara, dansa sahne

oluyor, önyargılarım kırılıyor.

Gençlerin macerası burada son bulmuyor. Ortak oyunlarını sergilemek için başka

ülkeler, başka sahneler arayışına giriyorlar. Birlikte yaratmanın, birlikte

başarmanın, sorunları elele aşmanın öyküsünü anlattıkları belgesellerini film

festivallerine taşıma planları yapıyorlar. Beraber çalıştığımız, ürettiğimiz,

paylaştığımız sürece, bu adanın güzelim değerlerini Kıbrıslılar olarak

çoğalttığımız sürece önümüzde hiç bir engel kalmayacağına inananlara umut

oluyorlar, ayrılık çığırtkanlığı yapanlara inat.

Yüreğinize sağlık çocuklar!